Sorry mevrouw

Het is maandagochtend. Ik fiets terug naar huis nadat ik de kinderen op school heb afgezet. Er klinkt geschreeuw en gescheld van een fietspad verderop. Twee mannen, een met scooter en een met fiets, staan als kemphanen tegenover elkaar. De een duwt de ander, de ander schreeuwt terug.Ik schreeuw ook, vanaf mijn fietsroute: ‘Eé!’ Er komt geen reactie, dus ik fiets ernaartoe, zodat ik vlakbij ben.

Ze staan bijna bovenop elkaar, schreeuwend. Ze zien me nu wel. ‘Kom op, heren. Het is maandagochtend.’
‘Ja, hij slaat me op mijn neus.’
‘Jij drukte me van het fietspad. Toch? Dat deed je! Jij drukte me er vanaf!!! Nou? Hè?’
Er is weer even geduw. Ik heb geen idee of dit gaat escaleren. Ik blijf staan, kijk ze aan.

‘Ik schrijf je nummer op, gast!!’
‘Ga nou maar gauw fietsen voordat ik je echt sla en in het water gooi!’
Fietsers passeren, een klein meisje fietst voorzichtig tussen de kemphanen en mij door.
Dan pakt de fietser zijn fiets. Stapt op en kijkt me aan. ‘Sorry mevrouw.’
Ik sta nog steeds op mijn plek, inderdaad als een schoolpleinjuf die toezicht houdt. De man op de scooter stapt op, rijdt weg in de andere richting. En ik draai mijn fiets, vervolg mijn weg en grinnik.

Advertenties

Over Merel Morre

Met mijn ogen dicht ik alles heel.

Een Reactie op “Sorry mevrouw

  1. leeuwind@planet.nl

    Ik zie het voor me, goed gedaan (en beschreven) ! X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: