altijd achterom

Dankjewel, Eindhoven. Mijn laatste gedicht als stadsdichter is natuurlijk voor jou.

  

Advertenties

Gevelpoëzie in Eindhoven | beter laat dan nooit

Nog net binnen mijn termijn als stadsdichter is het gelukt. Op twee plekken in het centrum van Eindhoven zijn gedichten van mij geplaatst. Permanent, voor zo lang permanent permanent is. Ik ben zó blij en trots.

Wethouder Yasin Torunoglu onthulde de twee plekken vandaag en bedankte me als stadsdichter op de mooist denkbare manier: hij droeg een gedicht voor dat hij voor me schreef:
gedichtYasin

Dank aan gemeente Eindhoven voor alle hulp hierbij, in het bijzonder Frank Claassen, Gied Alferink en Arjan uit het Broek! ‘Gewoon dóen’. Lekker Eindhovens. En gelukt.
Veel dank ook aan Johan Moorman van Spielerei, die vormgeving en uitvoering op zich nam. Het is prachtig geworden.

DSC_0002-001 DSC_0012-001 DSC_0016-001 DSC_0017-001 DSC_0021-001 IMG_3311-001

week tegen pesten

“Oh, pas je er niet tussendoor, Merel? Tussen die tafels? Ben je zó dik?!”
Ik ben 10 jaar en de meiden die ik mijn vriendinnen noem, hebben weer iets bedacht. We ruimen na school samen de klas op. Als ik passeer, duwt één van hen de tafels dichter bij elkaar, zodat ik er niet meer door kan. Het is het zoveelste geintje deze week.
Een dag later spreken we met z’n vieren af. Ik jubel in mezelf: ze doen weer aardig tegen me! En meteen daarna: niet laten merken, Merel. Gewoon meedoen. “Zullen we het hondje van de buurvrouw ophalen?” stelt iemand voor. Ik krimp ineen, want bang voor honden. En dat wéten ze. Met z’n drieën lachen ze richting buurvrouw. Ik fiets naar huis op tranen die prikken.

Liggend op bed begint het vragenvuur in mij.
Ben ik dik? Ben ik stom? Hebben ze gewoon gelijk?
Moet ik anders? Hoe? Wat zeggen ze morgen? En wie kiest dan hun kant?

Ik werd een jaar lang buitengesloten door drie meisjes. Drie meisjes van wie ik elke dag opnieuw dacht, hoopte dat ze mijn vriendinnen waren. Elke ochtend leek het vriendschap. Elke middag bleek het pesten.

Moet ik anders? Dagelijks dezelfde vraag. Ja, besloot ik toen ik 10 was. En jaren later nog steeds, inmiddels 22.
Ja. Ik moest anders.
Ik moest dun. Dunner. Dunst. Niet meer eten, niet meer Merel.

Ooit liet ik het meisje in de steek dat gewoon leuke dingen wilde doen. Dat wilde spelen met vriendinnen. Dat bang was voor honden. Dat niet tussen die tafels door kon. Dat niet dik was, maar zichzelf. Ik liet dat meisje in de steek. Want ik kon haar alleen nog maar zien door de ogen van de pesters.

Dat meisje noem ik Janneke. En sinds een paar jaar zie ik haar weer.

janneke

het waren twee fantastische jaren…!

Het zit er bijna op: twee jaar stadsdichter van Eindhoven. En wat was het leuk, spannend, indrukwekkend! Ik mocht veel doen, veel zien, veel aanpakken. Zoveel mensen ontmoet, kansen gekregen, dingen bedacht en initiatieven genomen. Dank aan iedereen die ik tegenkwam op mijn pad!

Het lukt niet om álles te noemen. Hier zie je een deel van de activiteiten, publicaties, voordrachten en meer van de afgelopen twee jaar. Van landelijk tot één-op-één, van vraag tot eigen initiatief, van groot tot klein en van bijzonder tot bijzonder.

Landelijk (NL/B)

interview NRC Next
– Radio: een week lang elke nacht voorgedragen bij Nooit Meer Slapen van de VPRO
– TV: item over mij in Vlaams TV-programma Iedereen Beroemd
– Radio: voorgedragen werk door presentatoren Radio 1 en Radio 4
– maandelijkse publicatie in Kek Mama magazine
– KEK mama zomerboek
– KEK mama agenda
– Column in magazine ELLE
– publicatie in Flair
– publicatie Kluger Hans

Regio
– publicatie in Uit in Eindhoven (vaste plek, elke maand)
– publicatie in FRITS magazine (vaste plek, elke editie)
– publicaties in Eindhovens Dagblad (meermalen)
– publicatie in Groot Eindhoven
– publicatie in agenda WIJ Eindhoven
– publicatie in jaarverslag Natlab door Plaza Futura
– publicatie gedicht voor Bibliotheek Eindhoven (boekenlegger)
– publicaties in Dagblad De Limburger (meermalen)
– interview Mud Magazine
– veel lokale radio

Live voordrachten
– SPAM! Talkshow (meermalen)
– Boekie Night met Wim Daniëls
– Doe De Dommel
– Hallo Cultuur!
– Bernheze
– Noord Houdt Woord Groningen
– Parktheater Eindhoven
– Karel Vermeeren Kunstmarkt
– ECI Roermond
– bundelpresentatie Met mijn ogen dicht ik alles heel
– bundelpresentatie Dons op mijn tanden
– Gedichtenroute studenten Design Academy
– Gedichten op maat bij afscheidsrecepties/jubilea
– Opening raadsjaar Gemeente Eindhoven
– Bijeenkomst rond Charlie Hebdo
– ZINNenZO
– Woensel Supertoll
– Geluksweek Eindhoven (in de Catharinakerk)
– Concert Oorlog & Vrede (Catharinakerk)

Gedichten in openbare ruimte
– gedicht op raam Coffee You Eindhoven
– PIXPONG (gedichten in LED-verlichting op Kennedytoren, bijna een jaar lang te zien)
– Oude Rechtbank (guerrilla)
– TAC (guerrilla)
– TEXTANDTHECITY: Krijtspray (Poëzieweek 2 x, DDW, begin zomer 2014)
– TEXTANDTHECITY: Een Boekje Open (tijdens de Boekenweek 2014: op 14 plekken vond men verstopte boeken met persoonlijke opdrachten erin, interactie via social media)
– Pak ’n Stoel: project Tante Netty tijdens DDW
– Woensel Supertoll (gedicht op planken, kunstproject Tijs Rooijakkers)
– Begraafplaats Tongelre: gedicht in steen voor bezoekers begraafplaats
– Begraafplaats St. Catharina: gedicht in steen voor bezoekers begraafplaats
– Parktheater: gedicht op muur in foyer
– Gemeente Best: permanent werk: gedicht in de watergoten vernieuwd dorpsplein
– Eindhoven: Kleine Berg: gedicht gevel
– opening Beeldenstorm (live krijtspray)
– gedicht Eindhoven Brandstore
– gedicht voor ED (ramen van redactie)

Diverse
– boekenlegger Bibliotheek Eindhoven (Boekenweek)
– Gedichten voor Dela
– Gedichten voor Woonbedrijf
– zandschrijver tijdens DDW
– sieradenlijn Dicht op de Huid
– banners met gedicht in Weert en Schijndel
– geboortekaartjes met gedicht
– voorgelezen werk op begrafenissen

Bundels
– Met mijn ogen dicht ik alles heel (2013)
– Een Bundel Geluk (2015)
– Dons op mijn tanden (2015)

Merchandise/te koop van mij
– tasje Natlab
– t-shirt Eindhoven Brandstore
– kaart Eindhoven Brandstore
– Een Bundel Geluk (Parktheater)

nooit mijn ogen dicht

ik zie je lopen
ik ken je niet
ik zie je schoenen
het kind in je armen
ik zie het leven dat je verliet
ik zie je kilometers oorlog
verbeten hoop op je gezicht
ik ken je niet
maar je grijpt me
ik wil nooit
mijn ogen dicht