posters

Te koop: A2-posters met gedicht.
Er zijn drie verschillende (spaar ze allemaa-áá-haal).
Een poster kost € 29,95 inclusief verzenden.
Voor meer info of om te bestellen mail je naar: merel@briefvandekoning.nl

stil_A2_poster_BETER zon_dag_A2_poster_BETERinmijnhoofd_A2_poster_B2 copy

hoe de zee

Gisteren was ik in Scheveningen. De zon scheen er zin in en de mensen namen het ervan.
Ik nam een stokje en schreef een gedicht in het zand.

hoe de zee
toch steeds
het strand
weer kust
en kust
en kust

10343519_931364476896646_4552967899119238741_n 10923264_931364433563317_7033535170979033832_n

en dan zie je iets nieuws

en dan zie je

iets nieuws

 

schrik je

ruik je

spring je

duik je

 

erin met open ogen

je hoofd op volle kracht

eropaf gespreide armen

de stukken

veilig in je hart

 

of grijp je terug

blinde paniek

als vlammen om je heen

lukraak claimend

wat er al lag

 

wat je kent

wat je ziet

wat je weet

wat zeker is en heus niet werkte

maar in elk geval

al eens gedaan

 

en dan zie je

iets nieuws

 

schrik je

ruik je

spring je

duik je

 

weg

of juist erin

 

 

 

 

Geplaatst in Tekst

Permalink 1 reactie

Gedichtendag & het Eindhovens Dagblad

Vorige week belde Rob Schoonen, chef cultuurredactie van het Eindhovens Dagblad. Of ik een gedicht wilde maken voor op de ruiten van hun redactiekantoor. Een gedicht dat moet passen in hokjes en toch uitkijkt over een stuk van Eindhoven. Ik zei ja.

Toen ik de dag erna mijn korte gedicht mailde naar hem, had ik de neiging uit te leggen wat ik geschreven had. Waarom ik schreef wat ik schreef. Dat heb ik nooit. Ik leg niet uit. Niet als ik iets voor het eerst laat lezen. En niet als iemand erom vraagt. Nu twijfelde ik even. Daarna drukte ik op verzenden, zonder uitleg.

Zijn reactie raakte me.
“Ik vind het heel mooi – en buitengewoon toepasselijk op de ramen van een dagblad…”
Precies gevangen wat ik even dacht uit te moeten leggen.

B8g9QHOCEAEDs9y10952116_922452231121204_8134602999269270704_n
10945004_922452261121201_9064331048197967212_n
10958542_922452284454532_4291287749720612824_n

 

#textandthecity – Poëzieweek 2015

Eindhoven kreeg zin. En houdt woord. In elk geval zo lang de winter de poëzie niet ondersneeuwt.

#textandthecity dus, ter gelegenheid van de Poëzieweek die morgen begint.
Deze keer ook met teksten van jullie!

foto 11-001 wacht-001 foto 12-001 foto 10-001 foto 8-001 foto 5-001 foto 2 foto 3 DSC_2354-001
Foto: Willem Wouterse

DSC_2419 zww
Foto: Willem Wouterse

B8Y9VwdCEAEt_T1

De winnaars!

Sabine van den Oetelaar:
zacht zingt zij haar straatwijs
deze stoep van steen
van veel geluk en goede reis
en you will never walk alleen

Ellen Engelen:
Lach eens naar een vogeltje

Sabine te Braake:
Denken in hokjes beperkt je zicht

Esther Bennenbroek:
een verwittiging
tot de regen alweer spat
tot de sneeuw alles verwit
geen laatste nieuws
of weerbericht
maar mooie woorden
uit jouw stad

Wen van der Schaaf:
schijnbaar onaangedaan
door jouw vertrek
sta ik hier

Kim de Wild:
Wat zou er gebeuren met de kleuren
Van een kameleon
Als hij zijn gekozen kleur door ‘t blozen
Niet meer kiezen kon?

ZIN om mee te doen?

Eindhovenaren, welke mooie zinnen moeten we op straat zetten in de #poëzieweek? We gebruiken heel graag teksten van jullie! Jouw woorden krijgen dan misschien een tijdelijke plek in de stad, zichtbaar voor al je stadgenoten.

Zoals dit dus:
IMGP5072-001 foto 1 IMGP5064-001

Doe mee en stuur jouw mooiste, beste ZIN(nen) in door hier te reageren.
Of ga naar onze facebookpagina: https://www.facebook.com/textandthecity040?ref=hl.
Óf meld jouw ZIN op twitter: @stadsdichterehv
#textandthecity

Je suis Charlie in Eindhoven

De opkomst was groot. Er waren naar schatting 500 mensen die wilden stilstaan bij deze gebeurtenis. Burgemeester Rob van Gijzel sprak krachtig. Ik mocht de bijeenkomst afsluiten met mijn gedicht Charlie.

Foto’s: Willem Wouterse

10917856_912081275491633_2092712555776236958_n
10917068_912081405491620_3530967281265706819_n
10922467_912081285491632_3699447039031956313_n

1978837_912081378824956_1536377022613048741_n

 

binnenkant paal

hoog gras
daarachter de lucht
groene sprieten en ik
samen op een kleed
het motiefje van de bank
genadeloos zuigt het me op
als ik me overgeef
regen
dikke druppels liften mee
via mijn wenkbrauwen
naar het geultje van mijn bovenlip
zomaar een vrouw
bij zomaar een bus
haar enkel grijpt me
vaal geworden inkt
een ode aan haar moe
de tranen in haar ogen
wellend
tot mijn hart overstroomt
dat korte moment van twijfel
in de ogen van dondert niet wie
breekpunt in een blik
de bal in het net
snoeihard of lafjes
met zachte zweem toeval

onverwacht geluk
binnenkant paal
en een fractie van ‘n leven is het goed

nieuw

het zegel nog dicht
zelfs de geur blijft verborgen
we kennen kleur noch vorm
middel noch doel
wens noch gedachte
of toch
we wensen
verzegeld en vergezeld
door nieuw leven steeds weer
moois dat prikkelt, beweegt en raakt
op scherp zet
en dan landt
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 352 andere volgers