Tasjes voor Natlab

Met trots presenteer ik ze, deze katoenen tasjes die vanaf vrijdag 17 juli bij Natlab te koop zijn.
Ze kosten 8,50 per stuk.

tas_Natlab_aftiteling_wit copy tas_Natlab_aftiteling_zwart copy

Sieraden

Dat Klaartje mooie dingen maakt, wisten jullie al. Dat ze soms mooie dingen maakt met mijn teksten ook. Maar deze sieraden zijn een nieuwe richting en een heel erg mooie, vind ik.

Zilveren armband ‘per geluk’   

Zilveren hanger ‘bemin of meer’  

En er volgt meer. Als je interesse hebt, mail me dan gerust hierover: merel@briefvandekoning.nl

Woensel Supertoll!

Geef jij Woensel Supertoll! een laatste zetje?

Honderden mensen hebben er de laatste twee jaar aan meegewerkt: Woensel Supertoll! Nu zijn we klaar voor het klapstuk: een kunstwerk prominent in Woensel, een Supertoll! – dat is inderdaad een heel grote tol. De financiering hiervoor is voor een groot deel rond, maar we hebben nog een laatste zetje nodig. Help je mee?

Wie doneert, krijgt daar ook iets voor terug. Bij € 25,- bijvoorbeeld  de poster van het gedicht dat ik schreef voor Woensel Supertoll. Tof, toch? Klik hier om meer te lezen en te doneren.

ik wil zo graag

Nachtkastjes! 

Wederom gemaakt door mijn zus, Klaartje van Leeuwen en mijzelf. Hartjes van koper, kastjes van hout en tekst in blijvend krijt. De kastjes zijn inmiddels verkocht.
Mijn deel van de opbrengt heb ik met plezier gedoneerd aan stichting No Guts No Glory.

          

Word jij de nieuwe stadsdichter van Eindhoven?

Ik ben nog een paar maanden actief, maar op dinsdag 29 september van dit jaar geef ik het stokje over aan een nieuwe stadsdichter. Misschien wil jij dat graag zijn? Doe dan mee aan de verkiezing.

Hier lees je er alles over.

ik zag

Ik zag net Those Who Feel the Fire Burning, een documentaire over de uitzichtloze situatie waarin vluchtelingen terechtkomen als ze Europa weten te bereiken.

Ik zag mensen vol hoop.
Ik zag mensen die willen overleven.
Mensen die bovenmenselijke krachten blijken te bezitten.
Die op onnavolgbare wijze een boot inklimmen via een meerlijn.
Die leven op de vierkante centimeter met mensen die ze niet kennen. En dat accepteren.
Ik zag een kind dat chips eet en wil delen.
Ik zag mensen zichzelf verliezen. In hoop. In de afgrond. In drugs.
Ik zag mensen beestachtig huilen, schreeuwen en instorten als de kisten met hun broer of zus van de wal worden getakeld op weg naar een container.
Ik zag verdriet. Angst. Vernedering. Hoop. Kracht. Verlies.
Ik zag Europese steden vol auto’s, hotels en café’s.
Ik zag oorlogsbeelden. Bommen. Mitrailleurs.
Ik zag kamertjes met alleen een matras.
Ik zag contrasten.
Tot ik niks meer zag.
Want ik huilde.

Ga de film zien. Dat moet.

140 tekens van leven

waar de ophef
de même voedt
waar dagelijks gladjes
de mening zich mengt
met ditjes en datjes
waar zwarte piet vrolijk naast
#steaksandblowjobday staat
waar de waan van de dag
honderdveertig tekens beslaat
waar het klein grote leed
van de wereld
steeds speelt
waar de mensen
zich vangen
in bio’s en beeld

Voor wie het gemist had

hier staat het korte filmpje dat VRT maakte van mij voor het programma ‘Iedereen Beroemd’.

4 mei

11229768_1064938686867692_8387268474803298968_n

Uit: Dons op mijn tanden.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 378 andere volgers